een nieuwe manier van opvoeden

In dit blog vertel ik je meer over hoe je op een andere manier kunt kijken naar het gedrag van je kind. Door anders te kijken naar het gedrag van je kind, ben je niet meer zo snel boos of ongeduldig. Er ontstaat meer harmonie en wederzijds begrip voor elkaar. Je begrijpt dat het gedrag van je kind een onderliggende boodschap is.

Ik word gebeld door wanhopige ouders die vastlopen, het niet meer weten, die zich schuldig voelen . Ze hebben de behoefte om anders met hun kind om te gaan. Wat vertelt het gedrag van hun kind?  Ze willen leren hun kind te begrijpen. Ze hebben behoefte aan handvatten daarvoor. Als ouders kun je bijvoorbeeld erg tegen opstandig gedrag aanlopen.

Herken je dit gedrag bij je kind?

  • Je kind is teruggetrokken of verlegen
  • Je kind heeft moeite met nieuwe situaties
  • Je kind houdt niet van verrassingen
  • Je kind heeft opstandig gedrag
  • Je kind luistert niet naar je
  • Je kind is hyperactief
  • Je kind denkt niet na voordat hij wat zegt.
  • Je kind is brutaal
  • Je kind verzet zich tegen regels
  • Je kind is agressief (deze kinderen maken meer kans op ontsporen  in de pubertijd)
  • Je kind is niet geconcentreerd
  • Je kind denkt  veel na over de dood

In dit blog vertel ik je meer over het gedrag wat jij misschien heel storend vindt. Het heeft wel een oorzaak.

Kinderen van deze tijd zien de wereld anders.Een label (medische diagnose) biedt duidelijkheid voor de omgeving. De labels ADHD, PDD-NOS, ADD, ODD, dyslexie, dyscalculie worden veel gediagnosticeerd bij deze kinderen. Dit na een lang traject van onderzoeken, gesprekken met psychologen, observaties, gesprekken met het kind en de ouders.

Maar helaas blijft het behandelplan op de desbetreffende klachten en gedrag vaak uit. De reguliere zorg geeft goede adviezen rondom de gestelde diagnose, maar ik begeleid deze kinderen vanuit hun hooggevoelige eigenschap. Deze eigenschap hoort bij deze kinderen.

Erkenning en begrip zijn wat betreft de eigenschap hooggevoeligheid enorm belangrijk. Want ze zien de wereld met andere ogen. Ze reageren niet volgens het bijbehorende label/boekje. Met enige verbazing zeggen ze dat ik de eerste ben die ze echt begrijpt, wat ze bedoelen, wat ze willen vertellen met hun gedrag.

Een voorbeeld: Er komt een meisje van 4 jaar oud in de praktijk. Haar vader en moeder weten zich geen raad met haar gedrag. Ze is dwars, opstandig, brutaal en heel druk. En ze vraagt regelmatig aan haar moeder, wil jij dood?  Ze hebben al begeleiding van het consultatiebureau gekregen, die hebben de vader en moeder doorverwezen naar een GGZ-instelling om het gedrag van het meisje te onderzoeken met het vermoeden van ADHD, maar het gedrag is niet verbeterd.
Ik ga met het kind in gesprek en nadat het kind haar verhaal verteld heeft, zegt ze:  “Mijn moeder moet een behandeling. Ik niet!” En dat zegt het meisje met ferme overtuiging.

Ik ga in gesprek met de moeder of zij begrijpt wat haar dochter zegt. Nee zegt de moeder. Ik begin door te vragen aan de moeder. Was er een overlijden in de familie, omdat het meisje regelmatig aan haar moeder vraagt: “wil je dood?”
“Ja,” zegt de moeder met tranen in haar ogen. “Mijn vader is overleden toen ik zwanger was van onze dochter. Ik wil dit verdriet niet verwerken, ik ben heel bang dat ik dan instort en wie moet er dan voor ons gezin zorgen?” Het meisje zegt:  “Mama, je hoeft niet verdrietig te zijn, opa zit naast je met zijn arm om je heen.” Waarop moeder begint te huilen. Ik adviseer de moeder om aan haar onverwerkte emoties te gaan werken en dat dan het gedrag van haar dochter zal veranderen.

Ik ben de moeder gaan begeleiden. Vanaf het moment dat de moeder de afspraak maakte bij mij om aan zichzelf te gaan werken, begon het gedrag van haar dochter te veranderen. Na de begeleiding van de moeder kwam ook de vader bij mij voor zijn onverwerkte emoties. Van het gedrag  van het kind, waar de ouders eigenlijk voor kwamen is geen sprake meer.

Tips en handvatten

Dit is slechts één voorbeeld. Deze kinderen zijn enorm opgelucht na zo’n gesprek en dan vertellen ze honderduit aan mij wat hun echt bezighoudt. Dat hun omgeving hun niet begrijpt. Dat ze niet willen dat hun ouders boos op hun worden, maar dat ze juist hun ouders willen helpen. De ouders zitten dan ook vol verbazing te luisteren naar hun kind en zeggen:  “Dit heeft ze nog nooit verteld tegen ons of tegen iemand anders.” De ouders zitten altijd bij mij bij de gesprekken met het kind omdat ik dit heel belangrijk vind bij het krijgen van meer begrip voor hun kind. Ze zien hoe ik met het kind in gesprek ga en ondertussen betrek ik de ouders bij de gesprekken om zo de verandering bij de ouders tot stand te brengen. Door tips en handvatten te geven en gelijk ook met het kind samen bespreken wat hij of zij wil dat zijn ouders leren. Ik leg de ouders ook uit wat het gedrag van het kind  betekent  en hoe dit gedrag tot stand komt. En daarna hoe ze hun kind kunnen helpen om dit gedrag te voorkomen.

Wat is er aan de hand met de kinderen van deze tijd?

Ze zijn opstandig, ze hebben een zeer sterke eigen wil. Ze hebben moeite met autoriteit en grenzen accepteren als hun ouders dit opleggen. Ze worden niet begrepen en vertonen heftig gedrag van agressiviteit, ontsporen op jonge leeftijd, hebben vaak zelfmoordwensen op jonge leeftijd, beschadigen zichzelf  door snijden. Ze hebben vaak geen respect voor hun lichaam, eetstoornissen zie ik zowel bij jongens en meisjes op jonge leeftijd, drugs en alcoholgebruik op zeer jonge leeftijd. Obsessief gedrag om erbij willen horen, enzovoort.

Na een lange tijd van zich niet begrepen voelen weten ze wel: ze kunnen en mogen zichzelf niet zijn. Ze gaan zich gedragen volgens de spelregels van het bijbehorende hokje (de ‘stoornis’). Ze krijgen immers geen ruimte om zich op hun eigen manier te ontwikkelen, volgens hun eigen wijsheid. Dan verliezen ze het contact met zichzelf en hun innerlijke kracht.

Ouders weten zich geen raad met het gedrag van hun kinderen en proberen wanhopig de autoritaire opvoeding (opvoeding waarin ouders altijd gelijk hebben, kinderen moeten luisteren naar hun ouders, straf als consequentie) nog beter vol te houden omdat ze voelen dat ze de grip op hun kind verliezen.

Dan komen ze bij de reguliere begeleiding. Daar volgen gesprekken met de ouders en het kind en daar word het vaak nog erger. Want het kind krijgt de schuld, het kind doet alles verkeerd. Er wordt gekeken welke behandeling of medische diagnose er nodig is. Het kind voelt zich niet begrepen, want volgens zijn gevoel doet hij niets verkeerd. Hij vraagt wanhopig om de aandacht van zijn ouders om echt te zien wie hij is en hij wil zo graag zichzelf zijn! Inclusief luisteren naar zijn gevoel, maar daar is vanaf jongs af aan niet door anderen naar geluisterd. Hij heeft de erkenning en de veiligheid niet gekregen die hij nodig had als jong kind, toen hij vragen had aan zijn ouders. Vragen over de hemel en engelen bijvoorbeeld.

Kinderen van deze tijd hebben echt iets te vertellenHerken je dit? Je kind vertelt hele verhalen over dat zij bij de engelen is geweest in de hemel en wat zij daar allemaal geleerd heeft. Verhalen over een vorig leven op bijvoorbeeld tweejarige leeftijd, dat jij al een keer eerder haar moeder bent geweest en dat jij heel hard moest werken voor eten, want jullie waren toen heel arm.
Of dat je kind vertelt dat iemand in je omgeving ziek is en een paar weken later bleek dit ook zo te zijn. Dat je kind al weken met buikpijn rond loopt want zij voelt dat er wat ergs gaat gebeuren maar ze weet niet wat en haar vader krijgt een paar weken later een auto-ongeluk. En dit wordt allemaal afgedaan door de ouders als een rijke fantasie. Of:  “Dat is niet waar, je hebt het vast gedroomd.” Iedere keer weer als je kind geen herkenning krijgt voor wat ze voelt, ziet of weet, sterft er een stukje van haar intuïtie af en raakt ze het contact met haar kern kwijt. Steeds minder en minder durft ze te vertrouwen op haar gevoel en gaat twijfelen aan zichzelf.

Kinderen van deze tijd willen een nieuwe benadering

De kinderen van deze tijd zijn anders, ze willen een nieuwe benadering. Ze willen hun omgeving ervan bewust maken waarom ze dit gedrag laten zien. Uitleg over dit gedrag  kan je terugvinden onder het kopje: Wat is er aan de hand met de kinderen van deze tijd. Ze hebben met hun gedrag wat te vertellen aan hun omgeving. De gebruikelijke manier van opvoeden (autoritair, luisteren naar  de regels van de ouders, kind heeft geen mening of inspraak, straf bij overtreden regels) werkt averechts bij deze kinderen. Ze verzetten zich hevig en laten merken in hun gedrag (grote mond, brutaal, grenzeloos, heftige discussies, agressief)  dat ze het niet eens zijn met de opvoeding.

Deze kinderen hebben een groot talent waar ze mee geboren zijn. Ze willen verbinding met iedereen in liefde en respect voor elkaar. Ze zijn hier om de mensen vanuit hun gevoel te leren leven en het denken los te laten. Dit kan als ze zich veilig en erkend voelen.

Als ouders kun je luisteren naar wat je kind te vertellen heeft en ook al snap je niet meteen wat ze bedoelt, dan kun je dit benoemen door te vragen. Het gedrag van jouw kind heeft een boodschap. Denk er eens over na wat de onderliggende boodschap is.

Bij een woedeaanval altijd eerst je kind rustig laten worden en dan in gesprek gaan:  “Ik probeer je te begrijpen. Dit kan even tijd kosten maar ik doe mijn best! Wil jij mij helpen om jou te leren begrijpen wat jij voelt en weet?”

Erkenning en begrip zijn de sleutelwoorden voor deze kinderen. Dit is het allerbelangrijkste voor deze kinderen omdat ze zich dan pas veilig kunnen en durven voelen en ze zich volgens hun eigen wijsheid kunnen ontwikkelen.

Hier kun je informatie lezen over de gedragsstoornissen zoals ze in de reguliere pedagogiek  worden gezien: http://www.gedragsproblemen-kinderen.info.

Bij mij in de praktijk vallen ook specifieke positieve gedragspatronen op. Typische kenmerken, kwaliteiten en behoeften van kinderen van deze tijd:

– Ze zijn hoog gevoelig en beleven alles zeer intens. Ze zuigen alle prikkels op als een spons waardoor ze klachten en problemen ontwikkelen en dat is natuurlijk minder positief: hyperactief worden, veel en gauw huilen, slaan, schoppen, drammen, met spullen gooien, compleet door het lint gaan, boos en agressief worden, afwezig gedrag om de prikkels te vermijden, woedeaanvallen, ruzie maken, slaapproblemen na een drukke dag.

– Ze leven sterk vanuit hun intuïtie. Dit kan gepaard gaan met paranormale ervaringen: ze zien, voelen, ruiken dingen die volwassenen niet waarnemen. Sommige kinderen zien aura’s, andere voorspellen gebeurtenissen of zien overleden personen. Ze hebben nauw contact met hun gidsen.

– Ze hebben een innerlijke wijsheid. Ze kunnen diepzinnige vragen stellen en onverwacht wijze uitspraken doen. Waarbij je je afvraagt: “Hoe weet hij dat? Het verbaast mij nog regelmatig hoe wijs ze uit de hoek kunnen komen.

– Het zijn beelddenkers, die vooral denken vanuit hun rechterhersenhelft. Dit is hun intuïtieve kant, hun gevoelskant. Ze willen voelen wat ze leren, ze willen het waarom weten en het doel weten waarom ze iets moeten leren. Ze zijn visueel ingesteld en kunnen op school problemen krijgen met rekenen, taal, structureren en taken plannen.

– Ze spiegelen hun ouders en omgeving, ze laten gedrag zien als uitnodiging aan jou om op zoek te gaan naar je eigen onopgeloste pijn.

– Ze hebben problemen met gezag zonder uitleg.

– Ze willen volwaardig en respectvol behandeld worden. Ze willen voelen dat er aandacht voor ze is en dat ze serieus genomen worden.

– Ze  luisteren niet snel naar gedachten en ideeën van anderen, maar vinden hun eigen manier. Zowel thuis als op school.

– Ze hebben een sterk gevoel voor rechtvaardigheid.

Ze kennen geen logica voor wat ze voelen en weten. Ze kijken, ervaren en beleven vanuit een groter geheel, oftewel op de holistische manier. Ze kijken naar het geheel en iet naar een losstaande kracht. Ze willen verbinden met iedereen en zo saamhorigheid creëren. Niet meer alleen en vanuit egoïsme werken maar vanuit saamhorigheid.

– Ze leven vanuit hun hart en zijn gericht op liefde en harmonie. Ze ervaren de wereld om zich heen als een eenheid. De valkuil is dat ze vanuit deze eenheidsbeleving emoties zoals boosheid en verdriet van anderen overnemen. Ze weten meestal niet dat dit hun eigen emoties niet zijn.

Natuurlijk ouderschap

Deze kinderen hebben veel baat bij het natuurlijk ouderschap, dit is samen te vatten in de vraag: “Wat kan ik doen om de vertrouwensband met mijn kind te behouden en sterker te maken?“

Een aantal tips om simpel in te passen in je huidige opvoeding bij het natuurlijk ouderschap:

– Wanneer je als ouder in moet grijpen in handelingen of gedragingen van het kind, probeer dit dan op een positieve manier en zonder agressie te doen. Probeer vanuit dit begrip sturing te geven. Jouw empathische benadering draag je over op je kinderen.

– Zorg voor een stabiele omgeving voor de kinderen. Een ontspannen sfeer binnen het gezin is belangrijk voor alle gezinsleden om te kunnen floreren.

– Luister naar je gevoel. Wat vertelt jouw kind met zijn gedrag? Je zult zien dat je kind je ook meer durft te vertellen als jij positief reageert.

– Praat samen met je kind over oplossingen en laat je kind meedenken daarover. Laat je kind zelf de oplossing bedenken, die voor jullie beiden goed voelt.

– Bij een woedeuitbarsting: geef ze de ruimte  om eerst rustig te worden en ze mogen boos zijn, laat ze dit uiten. Als ze rustig zijn (dit kan echt een half uur of een uur duren) dán pas ga in je gesprek en benoem ook dat ze boos mogen zijn. Ze mogen hun emoties tonen.

Wil je begeleiding?

Ik zie het gedrag van een kind als een symptoom en ik neem de labels mee in de begeleiding.  Ik leer ouders op een andere manier te denken en te kijken naar dit label. Ik leg de ouders uit waarom je kind dit gedrag laat zien en hoe je je  kind kan  begeleiden vanuit een natuurlijk ouderschap. Voor een gratis informatiegesprek kijk je op www.dewegnaardekern.nl.

Liefs, Collinda

Delen is fijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Contact

Samenwerkingen

Alle blogs

Let op:

Bij gezondheids-klachten dient u altijd uw huisarts te raadplegen. Ik ben geen vervanging voor huisarts of specialist.

Betalen met iDeal

betalen met iDeal

Ik ben aangesloten bij de CAT

Collectief Alternatief Therapeuten