Gedraagt je kind zich negatief op school? Oorzaken en tips

Ik hoor en zie vaak in mijn omgeving dat gedrag zoals boosheid, agressie, opstandig gedrag als negatief gezien wordt. De scholen en  instanties kijken naar het gedrag en vaak niet naar de onderliggende oorzaak. Lees hier mijn ervaringsverhaal plus mijn tips om dit te doorbreken. 

Mijn gezin heeft het aan den lijve meegemaakt. Onze oudste zoon was een voorbeeldige leerling op school. Hij paste zich de hele dag aan (in ieder geval tot groep 3,) maar als hij uit school kwam,  gooide hij alle frustraties eruit. Hij schopte zelfs gaten in de deur, zo boos was hij!

>> Lees verder onder de foto.

ik wil niet naar schoolHij verveelde zich te pletter

Onze zoon gaf aan niet meer naar school te willen. Hij verveelde zich te pletter. Wij hebben een didactisch onderzoek laten doen door een onafhankelijk expert, die ons vertelde dat hij minimaal 1 jaar voorliep op school en dat hij per direct compacte lesstof moest krijgen en uitdaging. Als hij dit niet kreeg zou hij gedragsproblemen gaan ontwikkelen. Hij voelde zich ook niet veilig en erkend  op school waardoor hij faalangst kreeg. We zijn naar een andere school gegaan, na veel gesprekken en een school die niet geloofde in het onderbouwde verhaal van de expert en ons verhaal. Het werd geweten aan de opvoeding, dat hij thuis explodeerde.

Er volgden nog  3 scholen en zijn gedrag werd erger. Ook op school kon hij zijn frustratie niet meer inhouden. Wij werden er wanhopig van en waren nog steeds op zoek naar passend onderwijs voor hem. Wij – en ook de expert – bleven volhouden dat als hij passend onderwijs had hij geen gedragsproblemen meer zou hebben.

Onvermogen en frustraties uiten

Op de 3e school explodeerde onze zoon pas echt. Hij zat op een democratische school waar ons beloofd was, dat ze hem passend onderwijs konden bieden. Binnen 3 weken zat hij thuis, zwaar depressief en hij wilde dood, want geen school begreep hem. “Gooi mij maar voor de trein”, zei hij. Op deze school werd hij zo agressief, hij wist geen andere weg meer om zijn onvermogen en frustraties te uiten. De school eiste dat er elke dag begeleiding voor hem kwam op school en dat hij naar een GGZ instelling moest, want hij had volgens hen een empatische stoornis. Wij zeiden direct: “dit is het ontbreken van het passend onderwijs”. We werden verplicht om  een onderzoek te laten doen, anders mocht hij niet naar school. Maar liefst 4 instanties gingen zich ermee bemoeien. Wij hielden voet bij stuk, dan blijft hij maar thuis.

Binnen 1 week geen gedragsproblemen meer

Inmiddels hadden we 2 experts achter ons staan die ons steunden. Samen met een van hen ging ik op zoek naar passend onderwijs voor mijn zoon. Die vonden we en ze wilden hem ook toelaten en ze begrepen zijn gedrag. Ze snapten waar dit vandaan kwam. Hij is begonnen op die school en binnen 1 week was er geen enkele sprake meer van gedragsproblemen. Hij straalde helemaal als hij uit school kwam, want hij werd begrepen en hij kreeg eindelijk passend onderwijs. Ons gevoel als ouders werd bevestigd en wij zijn blij dat we altijd voor hem zijn blijven strijden en in hem zijn blijven geloven.

Ik weet uit ervaring hoeveel kinderen er met tegenzin naar school gaan. Ze hebben de vaak meerdere van de volgende klachten:

  • Buikpijn;
  • Niet goed kunnen slapen;
  • Niet altijd zindelijk zijn ’s nachts;
  • Nachtmerries;
  • In de ochtend boos en dwars zijn, niet willen aankleden en eten, treuzelen;
  • Snel huilen om de kleinste dingen;
  • Zich echt ziek voelen omdat ze naar school moeten;
  • Smoezen verzinnen om niet naar school te hoeven;
  • Schreeuwen en helemaal de controle kwijt zijn over hun emoties;
  • Tics ontwikkelen, bijvoorbeeld op bovenlip bijten, kleding kapot bijten, overal op kauwen;
  • Op school een voorbeeldige leerling en uit school boos en gefrustreerd zijn, soms extreme woede.

Dit kunnen allemaal aanwijzingen zijn dat je kind zich niet veilig en erkend voelt op school en dat je kind zich aanpast en voorloopt in zijn ontwikkeling.

Wat kun je doen als ouder? Tips!

  • Ga in gesprek met je kind en stel vragen zoals: verveel je je op school? Vind je het makkelijk op school? Waarom wil je niet naar school?
  • Ga in gesprek met school wat de signalen van je kind thuis zijn. Maak ook duidelijk wat je kind thuis vertelt waarom hij niet naar school wil.
  • Schakel zo nodig een expert in die verstand heeft van ontwikkelingsvoorsprong.
  • Blijf geloven in je kind en vertrouw op je gevoel.
  • Blijf rustig in de gesprekken op school, met rust bereik je meer dan woede.
  • Uit je bezorgdheid over je kind op school.

Bij alles wat je doet: vertrouw op je eigen gevoel en blijf geloven in je kind.

Succes met deze tips.

>> Wil je nog meer tips of begeleiding hoe je het gesprek op school aanpakt maak dan een afspraak voor een kennismakingsgesprek via mijn contactpagina.

Liefdevolle groet, Collinda

 

 

 

Delen is fijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Contact

Samenwerkingen

Alle blogs

Let op:

Bij gezondheids-klachten dient u altijd uw huisarts te raadplegen. Ik ben geen vervanging voor huisarts of specialist.

Betalen met iDeal

betalen met iDeal

Ik ben aangesloten bij de CAT

Collectief Alternatief Therapeuten