
De tranen die generaties dragen
Emma zat tegenover me, haar handen strak in elkaar gevouwen alsof ze zich vastklampte aan een onzichtbare steunpilaar. Haar blik schoot heen en weer tussen de vloer en mijn ogen, alsof ze zekerheid zocht dat het veilig was om eindelijk uit te spreken wat al zo lang in haar leefde.









